Reisverslag Oktober-November 2013

Op maandag 7 oktober 2013 weer vertrokken naar Gambia, deze keer alleen ter voorbereiding op onze droom in Gambia, een schoolacademie oprichten. We hebben een mede sponsor gevonden en wel Marko Rokka uit Finland. Omdat Marko dezelfde droom had, kunnen we elkaar geweldig helpen. De eerste week was er een van ups en downs zo was de auto deze keer dan wel zonder schade, echter de hitte in Gambia is ook voor stilstaande auto’s funest. De accu begaf het toen we na een rit even stopte, de airco had door het stilstaan zijn gas verloren, ik kreeg een stukje van het regenseizoen mee, dus er moesten ruitenwissers vernieuwd worden, en meer van die kleinigheden. Maar het was goed om te zien dat Gambia niets van zijn gastvrijheid had verloren, iedereen herkende me en iedereen was blij dat Yankuba (mijn naam in Gambia) terug was. De eerste week vloog voorbij met bezoekjes en bezichtigingen.

Gambia SmileDe 2de week was totaal anders, de spullen gestuurd in augustus zouden deze week binnen moeten komen, haast was geboden want het was ook de week van de Tobaski, en in die week doet de overheid zo goed als niks, het leven ligt in die week bijna stil. Dus lekker relaxen en bezoekjes afleggen, ook gesprekken gevoerd in Tanjie in Lamin Vilage enz, kortom verplicht lekker rustig aan gedaan, want de container was ook deze week niet binnen.

De 3de week begon erop te lijken, de spanning nam toe zeker toen ik de mededeling kreeg dat de container vertraging had opgelopen, ter info de container was eind september verstuurd, normaal zou die dan eind oktober binnen moeten zijn, nu kregen we te horen dat hij vermoedelijk eind november binnen zou zijn, balen maar het was niet anders. Dus spullen die opgeslagen lagen opgehaald en begonnen met verdelen. Mooi toch om weer ouderwets bezig te zijn, lekker bezoekjes afleggen voetbalwedstrijden bezocht en niet te vergeten veel spullen naar gelukkige kinderen en scholen gebracht.IMG_0290

Maar ook een voetbal toernooi georganiseerd, samen met onze Finse sponsor in Tanjie vooruitlopend op de nieuwe academie een selectie toernooi georganiseerd. We hadden alle clubs uit Tanjie uitgenodigd om gratis aan dit toernooi deel te nemen, in totaal hadden we 16 clubs allen uit Tanjie. Wij zouden dan talent selecteren zodat we de academie konden starten met minimaal 24 jongens met talent. We speelden in 2 weekeinden, beginnend op vrijdag tot zondagavond 24 wedstrijden. Ongelooflijk dat we dit tot een goed einde hebben weten te brengen, want tijd in Gambia is altijd “Gambia Maybe Time”, ze hebben echt altijd tijd genoeg. Alleen als je een schema hebt moeten ze zich aan de tijd houden. De 1ste dag  traden we dan ook streng op en dat wierp zijn vruchten af, het toernooi was verder vlekkeloos en op tijd verlopen. IMG_0114

Het was een hele opgave om de prijzen van de toernooi winnaars te verdelen, iedere club die meegedaan had ontving van onze stichting 2 wedstrijdballen, daarnaast waren er voor de winnaars 1ste 2de 3de prijzen waaronder: bekers, voetbaltenues, ballen, shirts en sokken voor de winnaars.

We geven het je te doen, prijzen uitdelen met een bezoekersaantal van 7 tot 800 man, iedereen wil dat zien en de kring waar we instonden sloot zich geleidelijk aan, het was echt bijna niet te doen, iedereen wil kijken. We waren dan ook blij dat we op een gegeven moment in de auto zaten en terug naar ons verblijf gingen.

De volgende dag gingen we verder met verdelen van de spullen, tenues afkomstig van VVV-Venlo, HMVV. GFC en Masita werden door ons verdeeld. We bezochten een basisschool in Penjem. Daar stonden de overgelukkige kinderen al te kijken want we hadden aangekondigd dat we zouden komen. Nadat we tenues van VVV-Venlo, HMVV en voetballen hadden uitgedeeld konden we genieten van de overgelukkige kinderen. Trots poseerden ze in hun nieuwe outfit, echt dat zijn momenten waar ik een  brok van in mijn keel krijg , echt mooi. Nadat we een drankje met het hoofd van de school gedronken hadden vertrokken we weer uit Penjem om via een stoffige weg richting Brikama te rijden. We gingen naar district Brikama waar we een bezoek gingen brengen aan 2 medische hulpposten.

IMG_0372Van Zuidzorg hadden we namelijk een 150 tal nieuwe polo’s ontvangen en die waren uiterst geschikt voor de verplegers van de medische hulpposten, we gingen ze dan ook met veel plezier uitdelen. Een verslaggever kreeg hier lucht van want in Brikama werden we opgewacht door de pers. Een verslag kun je lezen door op deze link te klikken.

Nadat we de rondleiding die we kregen, afgewerkt hadden en de nodige foto’s gemaakt hadden vertrokken we weer moe maar voldaan richting ons hotel. Inspectie leerde dat ik nog tig dozen materialen had staan, zodat we de volgende dag richting Berending reden om daar een school te bezoeken die ook enkele voetbalteams had. Ook daar maakten we de kinderen zeer blij met voetballen en tenues van VVV-Venlo en SBC. Daar weer hetzelfde beeld, overgelukkige en alleen maar lachende kinderen. Het is best moeilijk om kinderen te vinden die niet lachen en die niet roepen “toebab toebab” als je door een of andere compound rijdt. Schitterend dit alles daar doen we het voor.

Tussen alle werkzaamheden door kregen we de melding dat de container binnen was gekomen. Dus weer een dag werk door de dozen op te halen, transport te regelen en alles naar de opslag te brengen. Na dit werk zocht ik dozen uit waar ik de volgende dag weer mee aan de slag moest, mijn wagen had ik weer vol geladen en later tijdelijk op mijn kamer gelost. Weer een dag tevreden afgesloten. De volgende dag zouden we gaan vergaderen over ons project Tanjie, dat uiteindelijk voor ons negatief afliep. Na onderling overleg hebben we daarom besloten om ons project in Tanjie af te blazen, er zaten teveel haken en ogen aan de eisen die het bestuur van Tanjie plots IMG_0052stelde. Wat niet wegneemt dat we verder gaan met het zoeken naar een geschikte locatie.

De volgende dag bracht ons naar Nemakunda, waar ik een bezoek bracht aan de Nema footbal Academie  daar zat de leiding van Nema in spanning op mij te wachten. Want ze hadden me benaderd of het mogelijk was om in hun district een voetbaltoernooi te organiseren. Uiteraard heb ik toegezegd om ze steun te geven, ik had toegezegd dat ik als prijs bekers, ballen en tenues zou schenken. Maar omdat ze totaal niets hebben heb ik (privé) ook nog het water, transportkosten en een vergoeding voor de organisatie, betaald, och ja je moet toch iets.JVC2

Het was in district Nemakunda een feest, met 8 teams streden ze voor de eer en uiteraard de broodnodige materialen. Op Facebook kun je nog zien dat de dankbaarheid  overweldigend was. Uiteraard weer met dank aan onze sponsors waar de materialen vandaan kwamen, hebben we dat kunnen realiseren. De dagen daarna hebben we onder andere een bezoek gebracht aan Brufut waar het team van een eerder gesponsord team, genaamd FC Schijndel bezocht werd.

Ook daar weer hetzelfde echter nu had de club een damesteam erbij, dus nadat we ook dit team in een prachtig tenue gezet hadden en nadat we weer foto’s gemaakt hadden vertrokken we verder richting Serakunda East waar we de academie van JVC bezochten, ook daar weer blije gezichten toen ze Yankuba zagen, want ook voor JVC hadden we weer een compleet tenue bij ons bestemd voor hun meiden. Nadat ze omgekleed waren stonden de trotse dames netjes in de rij te glunderen van oor tot oor, want dit was voor hun ongelooflijk, een echt tenue van en voor JVC dames.

Van daaruit vertrokken we nog naar FC Bleu Stars die ook in Serakunda zaten om daar de laatste doos uit de auto te halen en aan het team van Bleu Stars te schenken. Nadat we klaar waren vertrokken we weer naar de rust van ons verblijf waar we gezellig een drankje gingen nuttigen en de dag afsloten. De volgende dag vertrok ik naar Bussumbala om daar de Black Lions FC te bezoeken, ook voor deze FC hadden we veel spullen bij ons, de coach van Black Lions had echt totaal niets hij woont in in campound vlak bij het veld en altijd als ik hem bezoek ontvangt hij me met een stralende glimlach en een gastvrijheid waar ik een brok van in de keel kreeg.

IMG_0426Trots en blij hebben we ter plaatse zijn dochter lid van het bestuur gemaakt en de teams die hij heeft, nieuwe sokken, ballen en tenues geschonken. Ik zie niet vaak dat een volwassen man staat te huilen van blijdschap, whaauw echt heftig was dat ook voor mij. Maar het mooiste moest nog komen, want we hadden ook een gehandicapt basketbalteam die hun thuisbasis in Serakunda West hadden, en die we nog moesten bezoeken.

Dus de volgende dag ging ik met weer 3 volle dozen naar Serakunda West om daar “mijn team” te begroeten. Trots was ik eigenlijk want de gehandicapten worden eigenlijk min of meer “verstopt” voor iedereen. Het is dan ook mijn taak om ze uit die hoek te halen en ze meer bekendheid te geven, om die reden had ik ook een verslaggever van de krant meegenomen. Hij was getuige van dit prachtige tafereel, de rolstoelers met nieuwe kleding geschonken door …….  en veel basketballen, zaten trots en met een smile van oor tot oor, te wachten op het maken van mijn foto’s. Het artikel van het team kun je hier bekijken, klik op Basketbalteam, en lees zelf het verhaal. Later heeft de verslaggever er nog voor gezorgd dat het artikel compleet op de radio is uitgezonden.IMG_0311

De dagen erna hebben we nog bezoeken afgelegd in Kofuta, Brikama, New Yundum, Sukuta, Sifou, Banjul en Yanak. We hebben veel spullen uitgedeeld, veel scholen bezocht en materialen uitgedeeld, oa de Nurceryschool in Kotu daar maken we ons ernstig zorgen over, de school is door de regering gekeurd en afgekeurd, ze moeten veel aanpassingen doen of ze moeten de school sluiten. Op dit schooltje zitten zo’n 150 kinderen van 4 tot 6 jaar, deze school is ook de enigste in District Kotu dus sluiting zal de gehele arme bevolking van Kotu treffen, dus we zijn met alle macht op zoek naar 6000,00 euro voor aankoop grond zodat de gemeenschap gezamenlijk op den duur een ander schooltje kan gaan bouwen. Want gek genoeg als de regering weet dat er iets anders komt, dan mag de oude school tot die tijd gewoon blijven staan. Wij geven de moed niet op wellicht dat er een sponsor opstaat om ons te helpen, meer info via onze stichting.

Op de valreep hebben we samen met een sponsor uit Breukelen, nog opgericht FC Breukelen, want wat wil het geval onze stichting had van FC Breukelen via Mike Lodders, veel tenues en trainingspakken ontvangen. Ik had het idee om in Gambia dan een academie op te richten met de naam FC Breukelen, dit heb ik dan ook op de valreep gerealiseerd en samen met Mike Lodders heb ik officieel Breukelen FC opgericht. Dat Mike en FC Breukelen trots waren blijkt wel uit het verslag wat FC Breukelen op hun site vermeld heeft.IMG_0309

De weken liepen weer ten einde, ons laatste bezoek was aan onze academie AZ waar John Jarjue de scepter zwaait. We gaan voor de academie van John pasjes maken en de spelers registreren, alle kinderen ( 90 stuks )zijn door John op de foto gezet en met de gegevens van John gaan we pasjes maken, die weer de volgende reis uitgedeeld gaan worden. We schonken AZ verder tenues en voetballen, en maakte de afspraak dat ik de volgende reis de spullen bij me zou hebben.

Dit was uiteindelijk onze reis van oktober 2013 het was zeer vermoeiend veel plezier gehad met toch ook wel veel ups en downs maar uiteindelijk zijn we zeer tevreden  naar Nederland vertrokken. In gedachten zaten we al weer de volgende reis rond april 2014 te plannen naar ons Gambia.

Voor meer foto’s onder andere van ons privé project kijk dan op blad privé projecten.