Gambia september 2010

Gambia september 2010

Beste mensen 

Hierbij eindelijk mijn verslag van mijn reis naar Gambia in september. Ik heb geprobeerd het geheel in een dagboekvorm te gieten, zonder te uitgebreid in te gaan op kleinigheidjes.Dat viel niet mee. Het was soms emotioneel. Meestal positief maar soms ook wel eens minder leuk.

Dag 1 vrijdag: Door Pap (mijn chauffeur in Gambia) opgehaald van het vliegveld. Ik was rond 23.00 uur in het hotel. Gauw mijn spullen uitgepakt en naar bed.

Dag 2 zaterdag: Hele dag regen gehad. Om 16.30 uur met Pap naar het voetbalstadion in BAKAU gereden om de wedstrijd Gambia – Marokko (3-1) te zien. Verder eigenlijk niets uitgevoerd, maar wel met Pim Verbeek, Technisch Directeur van de Marokkaanse Voetbalbond, over onze stichting kunnen praten. Ik heb Pap wel 700,- Dal (munteenheid Gambia) moeten lenen voor reparatie van zijn auto en voor een nieuwe “telefoon-oplader”. Afgesproken dat dit later met zijn tip verrekend zou worden.

Dag 3 zondag: Eindelijk zon. Wachten op mail van het thuisfront. Ik kon verder niets doen omdat ik de lijst, waarop stond wat in welke doos zat, thuis had laten liggen. Heb even op het strand gelegen, geld gewisseld, enveloppen met inhoud gemaakt, internet-cafe bezocht voor de e-mail van het thuisfront en transport van alle dozen geregeld. Later nog een pakket spulletjes, dat ik had meegekregen van een familie uit Nederland, overhandigd aan ene Amadou.

Dag 4 maandag: Om 11.00 uur met Yassin naar SKIFO gereden om 25 dozen met goederen op te halen. Voordat we vertrokken heb ik nog even een boodschap en geld van Ellen Meulenveld aan Arakee (de moeder van Kalifa) afgegeven. Na de dozen gelost te hebben in Banjul zijn we teruggereden om de rest te laden. Onderweg stukken gehad, maar gelukkig was dat snel geregeld. Omdat we de regen moesten voorblijven hebben we de tweede partij dozen snel bij Badalapark gelost. Hier zou Pap wachten en de lading overnemen. Nee dus! Nadat we hadden besloten de spullen tijdelijk ergens anders op te slaan en daar weer geen sleutel voorhanden was kwam Pap op zijn gemak aanrijden. We hebben de dozen toch nog in Badalapark kunnen uitladen.

Dag 5 dinsdag: Omdat ik ook een tas en een doos met een computer voor Ramatoulie (de moeder van onze pleegkinderen) bij me had, wilde ik die nog wegbrengen. De regen viel inmiddels met bakken uit de hemel en de rit naar MANJAY leek wel een riviertocht. Ramatoulie ontving me met open armen en blote borsten. Aminata en Lamin, onze sponsor kinderen zagen er goed uit. Ik heb wel fijntjes laten vallen dat de doos met de PC retour gaat als de uitslag van hun rapport niet positief is. Terug naar het hotel, na het eten een koud bad genomen (warm water was er al 4 dagen niet) en naar bed gegaan.

Dag 6 woensdag:  Voor vandaag stond er een trainingsbezoek op het programma. Met de manager, de coach en de accountmanager van Milan FC gesproken en uitgelegd dat 100% sponsoring (nog) niet mogelijk is voor onze Stichting. We willen wel een naam opbouwen en herkenbaar zijn in Gambia, maar hebben beperkte middelen. Toch wilden ze wel als blijk van waardering de clubnaam veranderen. Gezamenlijk hebben we de naam Black Lions FC bedacht. Dit kwam goed uit omdat ik ze 3 stel nieuwe tenues had gegeven met kleuren zwart/geel. Iedereen was dik tevreden. Verder heb ik hun officiële videoman gevraagd een presentatie-dvd over Gambia en het voetbal te maken. Deze dvd wil ik later bij eventuele presentaties in Nederland gaan gebruiken.Dag 7 donderdag: De dag begon prachtig. Na het ontbijt lekker naar het strand gegaan en me rond 13.30 gaan omkleden. Ik was uitgenodigd voor een wedstrijd van Jong Ajax FC. Ik werd zeer gastvrij ontvangen door de vrouw van Ian Jammeh: Oemie. Na een voortreffelijke kipmaaltijd zijn we de wedstrijd gaan bekijken en heb ik een doos shirts aangeboden van FC Eindhoven. Als geintje vertelde ik dat ik Eindhoven leuker vond dan Ajax en ze besloten direct dat ze de naam gingen veranderen in Eindhoven FC. Zo gemakkelijk kan dat! Het was een leuke wedstrijd en rond 19.30, net voor de regen weer uit de lucht viel, was ik terug in het hotel. Na het douchen gauw een broodje eten en naar bed.

Dag 8 vrijdag: Vandaag begon de dag weer schitterend. Het team van Palm Beach had ik een tenue beloofd, dus met tas en ballen naar het strand. Je krijgt het hele hotel achter je aan want iedereen ziet dat je een tas met tenue en ballen draagt. Het team van Palm Beach ging echt uit zijn dak bij het zien van de shirts van FC de Bilt en de ballen van Aguri. Ik heb een foto gemaakt en kreeg een geweldig applaus. Daarna heb ik me opgefrist omdat Pap mij rond de klok van 14.30 zou komen ophalen om samen naar New Yundum te gaan. Een team had ons uitgenodigd om naar een wedstrijd te komen kijken. Tenues uitgedeeld, foto’s gemaakt, aftrap mogen verrichten en als een eregast behandeld. Ik werd zelfs voorgesteld aan de spelers.

Dag 9 zaterdag: Ik had een afspraak met Sainey Fatty met zijn club D-Talez FC uit FARA-KUNDA en wilde hem vandaag blij gaan maken. Ik beperk me maar even met het melden dat het heel wat kruim heeft gekost om de juiste tenues mee te nemen (doos zoek, Pap zoek, sleutel zoek). Eindelijk naar mijn bestemming gegaan waar ook een speciale wedstrijd voor mij geregeld was. Het veld stond vol waterplassen. Het uitdelen van de tenues van de sponsors ZSV uit Westerhoven en VV Schijndel, was weer een feest. De wedstrijd verliep goed met een overwinning van 3-1 voor ons team. Ik ben netjes teruggebracht naar het hotel. Ik baalde van Pap en zijn geregel, maar had verder toch een leuke dag gehad.

Dag 10 zondag: Vandaag had ik een afspraak met Ebou Faye van de Voetbalacademie Banjul United die, na wat later bleek, een senioren team en 2 jeugdteams in BANJUL heeft. Ze kwamen me netjes ophalen en in BANJUL stond een welkoms-team en ook een reporter van de Point  klaar. Nadat ik een tenue uitgedeeld had werd er een interview gemaakt en werd me pas duidelijk dat de nood heel hoog was bij deze voetbalacademie. Ik heb daarom 1 doos bestemd voor de Nurcery school ook achtergelaten. Enorme vreugde !! In de middag stond een bezoek aan de Red Scorpions FC op het programma. Ik dacht alles goed te hebben voorbereid ware het niet dat Pap het weer liet afweten. Wat een puinhoop! Dan maar zonder spullen naar het veld omdat ze ook een wedstrijd hadden geregeld. Daar aangekomen vroeg ik of ze eerst “de meiden” bij elkaar konden roepen om even een foto te maken voor de mensen in Nederland die de tenues ter beschikking hadden gesteld.  Wat denk je? Geen toestemming!!! Wachten op Pap die eindelijk weer op zijn gemak arriveerde. Ik was eigenlijk best link omdat ik echt niet teveel vroeg. Na veel over en weer gepraat konden eindelijk foto’s (in de schemering) worden gemaakt. Ik was erg teleurgesteld en nam mezelf voor de geldelijke bijdrage die ik bij me had niet te geven. Ik vind dat men moet begrijpen dat de Stichting alles zo goed mogelijk probeert te doen en dat we maar een ding terugvragen: foto’s voor onze sponsors en de website zodat iedereen in Nederland kan zien wat we aan het doen zijn. Het team was dankbaar voor de spullen die Pap had meegenomen en het bestuur maakte excuus op excuus. Toch hield ik een wrang smaakje in mijn mond. Pap vergezelde me (met de taxi) naar het hotel. Dezelfde taxi zou ons de volgende dag naar PENYEM brengen omdat de auto van Pap stuk was. De prijs die de chauffeur voor die rit vroeg was schrikbarend hoog. Nu weer veel discussie en gedonder over de prijs, met Pap als intermediair. Ik begin soms het gevoel te krijgen dat sommigen proberen te profiteren van het geheel en alleen maar wil krijgen, krijgen en krijgen. Dit zit me niet lekker.

Dag 11 maandag: PENYEM was, door de constante regenval van afgelopen nacht weer moeilijk te bereiken. Ik heb het dorpshoofd Koley gebeld en gevraagd hoe de toestand van de toegangsweg naar PENYEM was. Hij was blij dat ik belde: zonder een terreinwagen met 4-weel drive was de reis onmogelijk. De kosten van een Jeep of Landrover waren dermate hoog dat ik daarom besloot voorlopig niet te gaan.  Vroeg in de middag belde Pap dat hij me wilde me spreken en kwam naar het hotel. Hij nodigde me namens Milan FC uit voor een etentje met de spelers en begeleiders van Milan FC.   Na afloop werd er een ‘halve finale wedstrijd’ gespeeld en hadden ze een journalist van de Point uitgenodigd die een interview kwam maken van de naamswijziging van Milan FC in Black Lions FC.  Ik moest toch de enveloppe met inhoud nog geven, dus ben ik op de uitnodiging ingegaan.  Het ontvangst was geweldig. Nadat ik de ballen die ze nog kregen had overhandigd werd ik als eregast begeleid naar een ruimte waar alleen de staf zat. Na het eten kwam de reporter van de Point naar me toe om een interview te houden. Tijdens dat interview vertelde ik dat de naam Milan FC gewijzigd zou worden in Black Lions Footbal Academy. Onze stichting is voor een deel sponsor en dat de academie is bedoeld voor de armste onder de armen, die door een opleiding de kans krijgen zich waar te maken. Verder zal er in april 2011 een groot toernooi georganiseerd worden door Black Lions FC er zullen zo’n 8 tot 10 teams uitgenodigd worden.

Na het interview ben ik eerst naar dat team in Lamin Village gegaan waar Momodou Lamin met zijn gehele team Wayeato West FC stond te wachten. Echt balen was het omdat ik hun toegezegde tenue niet bij me had. Nieuwe afspraak gemaakt. Met de chauffeur terug naar het stadion waar Milan FC moest spelen gegaan en trof daar de verrassing van mijn leven: de toeschouwers stonden aan de hekken en mochten niet naar binnen voordat de VIP binnen was (en juist ja, dat was ik). Ik kreeg nadat ik was voorgesteld aan de spelers een overdekte (tegen de zon) ereplaats aangewezen. Na afloop weer het veld op en de enveloppe met geld aan de aanvoerder van het team overhandigd. Onder luid applaus gaf de aanvoerder de envelop aan de accountmanager van Milan FC. Alles werd gefilmd door de TV. Dit was echte een geweldige ervaring en spoelde de nare bijsmaak van de dag eerder bij het damesteam volledig weg.

Dag 12 dinsdag:  Vandaag stonden er bezoeken op de agenda naar Numo Sarjo van de Nurcery school, Brikama en aan New Yundum Town. Rond 11.00 uur ben ik samen met de vaste chauffeur naar de Jaresu Child Care Nurcery school geweest en daar het complete tenue, geschonken door SV Lierop, aan de kinderen gegeven. Het was weer compleet feest. In de middag rond 14.30 uur, nadat we de Point (krant) gekocht hadden waarin iets stond van de schenking aan de academy in Banjul, zijn we naar Brikama gegaan naar het team Young Champion Breakers FC. We werden weer gastvrij ontvangen en de tenues en ballen werden overhandigd. De jongens waren verrast en waren te beduusd om iets te zeggen. Hierna gingen we naar Yarambanba Footbal academy in New Yundum: er zou een verklaring en een cadeau voor mij klaarliggen. We hebben het opgehaald het bleek een overhemd met een bedankbrief te zijn.

Dag 13 woensdag: Programma: om 11.00 uur naar Banjul, om 13.00 uur naar Lamin Village, dan naar Serakunda voor een nieuw team, dat was aangedragen door een reporter van de krant. Om 10.00 hrs kwam Numo, het hoofd van de Nurcery school naar het hotel om de beloofde bedankbrief en een kwitantie voor een schenking te brengen. Exact op de afgesproken tijd. Dit is het vermelden waard omdat een tijd afspreken in Gambia een gigantisch probleem is.

Rond 11.00 uur kwam Pap de spullen halen die we moesten meenemen naar de Footbal academie in Banjul waar weer een reporter klaarstond om een interview af te nemen Nu was de krant The Observer. Mijn ego (van de Stichting) werd wel een beetje gestreeld. De kinderen van deze academie trokken trots de kleding aan en ik kon belangrijke plaatjes schieten. Na afloop gingen we naar Lamin Village om daar Momonou Lamin met zijn elftallen blij te maken. Ik kreeg van de kinderen een cadeautje: een armbandje met mijn naam. Ontroerend !!!

Onze missie ging verder naar Serakunda waar het team, aanbevolen door de Point met hun reporter op mij stond wachten. Weer grote dankbaarheid. Terwijl we weer eens een interview hadden stond er nog iemand bij, die na wat later bleek, het gehele interview live op de radio uitgezonden had. Terug naar het hotel en om 16.00 uur weer naar het veld. Het zag letterlijk en figuurlijk zwart van de kinderen. Een team stond glimmend van trots in het tenue te wachten. Ik heb snel wat foto’s gemaakt, de wedstrijd van die ukkies bekeken en ben weer naar het hotel gegaan. Het was een vermoeiende dag maar die dankbare gezichtjes blijven je altijd bij.

Dag 14 donderdag: Het einde kwam in zicht. Ik had deze morgen maar 1 klant, een team in Bundun, Gunaz FC dat ik eerlijk gezegd vergeten was. ik begon er aan te wennen: applaus en blije gezichten. Ik was blij dat het erop zat en ging om 14.00 naar het hotel. Ik was verder vrij dacht ik. Foutje: later op weg naar het strand liep ik Kalifa tegen het lijf Hij vroeg hoe laat ik beschikbaar was en meldde vol trots dat alle jongens er zouden zijn. Verdorie dat is waar ook! Er staan nog 3 dozen op de kamer waarvan ik dacht dat die teveel meegenomen waren. Om 16.00 uur vertrokken Kalifa en mijn persoontje naar Kunjang waar Bradfort FC van Kalifa van het strand aan het trainen was. De shirts van VV Lierop werden uitgedeeld en na het gebruikelijke dankwoord gingen we naar de “woning” van Kalifa, die daar leeft met zo’n 20 man: opa, oma, oom, tante enz. Wat foto’s gemaakt en toen terug naar het hotel.

Eindelijk weer naar het hotel. Ik was echt kapot. Het zat erop maar ik had nog een kleine missie. Voor enkele mensen in Nederland 2 kinderen zoeken die in de toekomst “gesponsord” naar school kunnen gaan. Ik denk dat ik de geschikte gevonden heb, een jongetje Omar Sanyang van 26-7-2007 en een meisje Ebu Sanyang van 26-10-2005. (zie foto’s onderdaan deze pagina)

Dag 15 vrijdag laatste dag: Vandaag om 10.30 uur met de school afgesproken. Beide kinderen konden terecht. Ik moest de papieren en rekeningen ophalen. Nog een paar zaken geregeld met en voor onze “eigen pleegkinderen” en rust. Eindelijk even op het strand. Later door Pap opgehaald en naar Ramatoulie gegaan om de dozen te brengen die ik over had en om de pc te demonstreren. Er was (weer eens) een stroomstoring zodat demonstreren niet doorging. Na de gebruikelijke knuffels heb ik afscheid genomen van de kinderen en van Ramatoulie en ben naar het vliegveld gegaan. Mijn missie zat erop. Het was vermoeiend, maar toch was het een geweldige tijd. In april 2011 heeft onze Stichting een tournooi gepland. Black Lions FC moeten dit organiseren. Ik ben benieuwd!!!!!!

Met hulp van onze sponsors heeft onze stichting in september 2010 de volgende teams gesponsord met tenues, materialen, ballen, schoolartikelen, geld enz. 

Ajax football FC uit Serrakunda

Jerrabamba football academy uit new Yundum Village

Milan FC uit Banjul

Black Lions FC uit Banjul

Banjul football Academy Banjul United uit Banjul

Red Scorpions FC uit Bakou

Wayetto FC uit Lamin Wayetto West

Gunaz FC uit Kaniping

D-Talent FC uit Faya Kunda

Sohna FC uit Serrakunda East

Kinfeh Exetem FC uit Kane Kunda

Young Champion Breakers FC uit Brikama

Latri Kunda FC uit Latri Kunda

Bradford FC uit Kombo Village Drive

Lamin Klayels FC uit Lamin Village

Blue Boys FC uit Sibanot Village

Palm Beach FC uit Kotu

en dan nog de

Jaresu Child Care Nurcery School uit Kotu

en Kalifa Kanteh met 2 teams uit Penyem

 

Onze speciale dank gaat uit naar: Aguri Sport, Rava Sportswear en Balans Sportartikelen